Uz oglašavanje zvona u svim gradskim crkvama, na području Beograda, juče u 19 sati krenula je litija, u kojoj su bile hiljade ljudi, a koju je predvodio patrijarh Porfirije.

Litija je formirana ispred Vaznesenjske crkve, u Ulici admirala Geprata, odakle se kolona kretala ulicama Kneza Miloša i Kralja Milana preko Slavije i dalje Bulevarom oslobođenja do Hrama Svetog Save na Vračaru, gdje je služen moleban za Beograd i njegove stanovnike.

Odmah za patrijarhom u litiji su bili ljekari i medicinski radnici koji se više od godinu dana bore za živote u pacijenata u kovid sistemu Srbije.

U litiji su učestvovali predstavnici Grada Beograda, sveštenici, članovi beogradskih crkvenih horova, predstavnici različitih gradskih službi i građani. Takođe, prisutan je bio i iguman sa Hilandara.

Zbog epidemije koronavirusa, litija je izgledala nešto drugačije pošto su građani podijeljeni u grupe i zamoljeni da nose zaštitne maske.

Mošti Svete Petke i despota Stefana Lazarevića nošene su kroz litiju, kao i izvorni barjak Grada Beograda.

Na Trgu Slavija puštena je srpska himna „Bože pravde“.

Ovogodišnji domaćin slave je gradonačelnik Zoran Radojičić. Prošle godine, zbog pandemije koronavirusa, litije nije bilo.

Patrijarh Porfirije: Srpski narod pokazao da zna ko je, odakle je i kuda ide

Veliki broj pravoslavnih vjernika prisustvovao je molebanu u Hramu Svetog Save. Vernici su ispunili prostor u Hramu Svetog Save, kao i plato ispred hrama, odakle su moleban pratili preko video bima.

Moleban je služilo sveštenstvo Srpske pravoslavne crkve, a među njima i patrijarh Profitije.

U svom obraćanju okupljenim vjernicima, patrijarh je poručio da je ovom litijom i okupljanjem pod kriptom hrama „našeg rodonačelnika Svetog Save, srpski narod pokazao da zna ko je, odakle je i kuda ide“.

„Nije nama potrebno da nam bilo ko objašnjava, jer mi znamo svoje ime i prezime, ko su nam otac i majka, znamo ko su naši preci i svetitelji. Znamo pod čijim hramom smo se našli i znamo da je naše ime i prezime Rastko Nemanjić“, rekao je Porfirije.

Ističe da je to ime“ našeg zastupnika pred Bogom i dodao da je Rastka uobličio Hrist, a da je Sveti Sava uobličio naš narod“.

Porfirije poručuje da je prije 800 godina u Žiči Sveti Sava izgovarao svoju besjedu i da se i tada, kao i sada, okupilo nebrojano mnoštvo pravoslavnih Srba da čuje besjedu o, kako navodi, pravoj vjeri.

Ističe da je upravo ta besjeda amanet koji je Sava ostavio.

I u njoj se, dodaje, poručuje da „volimo bližnjega svoga kao samoga sebe“.

Poželio je roditeljima da više vole svoju djecu, a ne da im samo „ispunjavaju želje i kupuju poklone, kako bi djeca bila mirnija“, a djeci da više vole i služe svoje roditelje, naročito u starosti.

Simbol stalnog uzdizanja grada iz pepela
Od kada je despot Stefan Lazarević 1403. godine ustoličio Beograd kao prestonicu, u čast obnove i napretka, grad je kao svoju krsnu slavu uzeo Vaznesenje Gospodnje – Spasovdan.

Ova slava simbolično ukazuje na stalno uzdizanje – vaznesenje grada iz pepela i neuništivu nadu i vjeru u budućnost, izražavajući duševnu i moralnu snagu naroda prekaljenog u slavnoj prošlosti.

Jučerašnju formu slavskog obreda uobličio je 1862. godine mitropolit beogradski Mihailo Jovanović, tada i poglavar Crkve Kneževine Srbije, na čiji je predlog, upućen knezu Mihailu Obrenoviću, 1863. godine sagrađena Vaznesenjska crkva.

Ova crkva uspjela je da sačuva originalni barjak Uprave grada.

Obilježavanje Spasovdana u Beogradu počelo je juče ujutru liturgijom koju je služio patrijarh Porfirije.

Veliki značaj Spasovdana u narodu

Spasovdan je pokretni praznik, ali se uvijek praznuje u četvrtak, 40 dana posle Vaskrsa, a deset dana pre Duhova.

Koliki mu je značaj oduvijek narod davao vidi se po tome što je najveći istorijsko-pravni dokument srpske srednjovekovne države, čuveni Dušanov zakonik, obnarodovan na Spasovdan 1349, a dopunjen takođe na Spasovdan 1354. godine.

Osim kao stočarski i ratarski praznik, slavi se i kao Krsna slava, ali i zavetina za čitavo selo.

Ne rade se na taj dan teški poslovi, u znak poštovanja prema velikom prazniku koji, prema vjerovanju, može da spasi kuću od nevolje, a djecu od bolesti.