Specijalno državno tužilaštvo moglo bi da ima pune ruke posla u eventualnoj istrazi o tome kako je uhapšeni podgorički biznismen Aleksandar Mijajlović stekao milionsku imovinu.

Mijajlović je nedavno uhapšen zbog optužbi za šverc cigareta i stvaranje kriminalne organizacije, ali njegovo ime se odavno pominje u brojnim kontroverznim poslovima. Neki od njih su angažman kompanije „Easy drive“ u izgradnji prve dionce auto-puta i prodaja udjela u kompaniji „Hidroenergija“.

Prva banka Crne Gore, čiji je pojedinačno najveći akcionar Aco Đukanović, brat bivšeg predsjednika države Mila Đukanovića, garantovala je prije devet godina za firmu „Easy drive” iz Podgorice kako bi ona mogla da bude angažovana kao podizvođač u poslu izgradnje prioritetne dionice autoputa Bar–Boljare. Visina te bankarske garancije je 6.349.971 euro.

Učestvovali u izgradnji auto-puta

Osnivač firme „Easy drive” je Aleksandar Mijajlović. Nedavno uhapšeni Mijajlović godinama je dovođen u vezu sa „ekipom iz Granda”, neformalnom grupom biznismena sa ozbiljnim vezama u politici, sektoru bezbjednosti i podzemlju. Mijajlovićeva kompanija bila je među podizvođačima u poslu izgradnje auto-puta.

Bankarska garancija Mijajlovićevoj firmi izdata je jer je ona omogućila banci da upiše hipopteku na njenu zgradu u Kotoru. Prema podacima iz lista nepokretnosti 18 KO Kostanjica, firma „Easy drive” iz Podgorice vlasnik je stambenog objekta, koji je stečen kupovinom u septembru 2015. godine. Taj list nepokretnosti otkriva da je upisana hipoteka u korist Prve banke, pokazali su podaci koje je list „Dan“ objavio 2018.godine.

„Upis kontinuirane hipoteke, u iznosu od 6.349.971 euro. Rok važenja garancije je 11. maj 2019. Rok otplate kredita je 12 mjeseci hipotekarnog založnog povjerioca Prve banke, na osnovu založne izjave UZZ/903/2015 od 24. septembra 2015. godine, ovjerene kod notara Kovačević Irene iz Kotora“, navodi se u podacima za pomenuti list nepokretnosti koji se tiče imovine Mijajlovićeve firme u Kotoru.

Firma „Easy drive” osnovana je 23. oktobra 2007. godine. U Centralnom registru privrednih subjekata ona je registrovana za djelatnost „iznajmljivanje i lizing automobila i lakih motornih vozila”. Prema tim podacima, Mijajlović je jedini vlasnik firme.

U vezi s poslovnim odnosom te firme i Prve banke, važan je i tekst založne izjave, u kojoj se navodi da je ugovor o izdavanju garancija zaključen 21. septembra 2015. godine. Ističe se da je maksimalni iznos garancije 6.349.971 euro.

Da li je sve u ovim finansijskim transakcijama urađeno po zakonu i kako je omogućeno da firma Mijajlovića stekne enormnu imovinu, mogla bi pokazati istraga.

Istraživanje Mreže za afirmaciju nevladinog sektora (MANS), objavljeno 2020. godine, pokazalo je da su postojale osnovane sumnje da su prodajom udjela u poslovnom društvu „Hidroenergija” ispod realne cijene kontroverzni biznismen Ranko Ubović i Mijajlović oštetili državni budžet za najmanje 188.000 eura.

Ubović i Mijalović su 2018. godine prodali 60 odsto „Hidroenergije“ za samo 300 hiljada eura, odnosno osam puta manje nego što je firma knjigovodstveno vrijedila, pa su samim tim i platili značajno manji porez, imajući u vidu tržišnu vrijednost prodatog udjela, obajvio je NVO MANS 2020. godine.

Prodaja udjela u „Hidroenergiji“ ispod realne cijene

Dokumentacija o ovim transakcijama, odosno pravnim mahinacijama, koju je MANS pribavio, pokazuje da bi u ovom slučaju posla bilo organe koji se bave utrđivanjem krivične odgovornosti.

„Kompanija „Hidroenergija Montenegro”, uključena u izgradnju malih hidreoelktrana i milionska ulaganja, bila je u jednom trenutku u većinskom vlasništvu firme „Bemaks”, koja zatim prebacuje vlasništvo na povezana lica. Posao ove firme, po istraživanju MANS-a, kreće ulaskom Bemaksa u strukturu vlasništva na kraju 2011.godine, kada grade osam malih hidroelektrana. Tada su preuzeli 60 odsto, a za to je plaćeno 500.000 eura“, naveo je MANS.

Ističe se da su vrijednost nekretnina i firme rasli godinama kasnije, a 2013.godine Bemaks je prenio po 25 odsto svog udjela na Ranka Ubovića i na Aleksandra Mijajlovića.

„Njih dvojica su se obavezali da Bemaksu plate po nepunih 95.000 eura. Postoji više dokaza da su Ubović, a posebno Mijajlović, povezani sa Bemaksom“, piše u istraživanju MANS-a.

Objašnjeno je da je u januaru 2015. godine Bemaks prodao preostalih deset odsto pomenutim biznismenima, pa su tako Ubović i Mijajlović postali vlasnici 60 odsto akcija.

MANS navodi da je 2018. godine vrijednost kapitala Hidroenergije bila 26 puta veća nego kad su Ubović i Mijajlović kupili imovinu te firme.

Ubović i Mijajlović kupili su svoje udjele za 280.000 eura, a prodali ih za 300.000 eura, to znači da njihov oporezivi prihod iznosi ukupno 20.000 eura, pa je ukupan iznos poreza koji je trebalo da plate samo 1.800 eura. Da su svoj udio prodali po knjigovodstvenoj vrijednosti kompanije, odnosno za 2,4 miliona eura, ukupan iznos poreza koji bi morali platiti bi iznosio skoro 190.000 eura, pa su prodajom udjela u „Hidroenergiji“ ispod realne cijene, Ubović i Mijajlović oštetili državni budžet za najmanje 188.000 eura“, naglasili su iz MANS-a.

Sutkinja za istragu Višeg suda Suzana Mugoša odredila je pritvor do 30 dana za svih 11 uhapšenih članova navodne kriminalne organizacije kojima se na teret stavlja više krivičnih djela, uključujući i šverc cigareta.

U rješenju Višeg suda se naglašava da se pritvor osumnjičenima Aleksandru Mijaloviću, Dejanu Jokiću, Zoranu Đukanoviću, Milenku Rabrenoviću, Radoju Rabrenoviću i Mirku Mijušković određuje zbog postojanja osnovane sumnje da su izvršili krivična djela stvaranje kriminalne organizacije i krijumčarenje.

Piperović: Ni država ne zna ko su svjedoci

Advokat podgoričkog biznismena Aleksandra Mijajlovića, Zoran Piperović, kazao je ranije da je njegov branjenik neosnovano u pritvoru jer nema cigareta za čiji šverc je osumnjičen. On naglašava da je Mijajlović imao vremena da pobjegne iz zemlje da je to htio. Smatra da nije ljudski ni viteški to što je uhapšen ispred škole pred djecom i njihovim drugarima.

Piperović je kazao da Mijajlović nema namjeru da bježi.

“Što se tiče bjekstva, Dritan Abazović već tri godine govori da je on švercer svega i svačega i da je htio mogao je da pobjegne, da se nikad ne vrati u Crnu Goru. On je trebalo da putuje u inostrastvo juče, imao je povratnu kartu za 3. mart. Tako da to možemo da priložimo sudiji kao dokaz da nije imao namjeru da bježi. Da je htio da pobjegne imao je kad”, istakao je Piperović.

On kaže da ne stoje ni navodi o mogućem uticaju na svjedoke.

“Za koje, država ne zna ko su niti na kojoj su adresi, pa sam postavio pitanje kako može da utiče na nekoga za koga ni država ne zna ko je. Dakle, ne može se uticati na nepoznate svjedoke, oni moraju biti identifikovani”, kaže Piperović.