Srpska pravoslavna crkva i njeni vjernici sjutra slave Svetog Nikolu Čudotvorca, jednog od najvećih hrišćanskih svetitelja, zaštitnika putnika, moreplovaca, djece, ribara i splavara.

U Crnoj Gori je ovo slava koju slavi najveći broj građana. Procjenjuje se da skoro polovina pravoslavaca u Srbiji slavi Svetog Nikolu, dok druga polovina, kako se kaže, ide u goste. Zato i u narodu postoji uzrečica da sjutra jedni slave, a drugi odlaze na slavu.

Sveti Nikola je hramovna i manastirska slava SPC. Posvećeno mu je više od 600 crkava.

Hrišćani vjeruju da je Sveti Nikola čudotvorac i da se mnoga čuda dešavaju od njegovih čudotvornih moštiju iz kojih neprestano izbija sveto miro, kojim se čak i bolesni liječe.

Uz pomoć njegove molitve, slijepima se vraća vid, hromi prohodaju, a gluvima se vraća čulo sluha.

Prema predanju iz naših krajeva, Sveti Nikola je povratio vid i slijepom srpskom kralju Stefanu Dečanskom. Sveti Nikola smatra se i zaštitnikom mornara pa ga mornari često prizivaju u opasnim situacijama, a na ovaj datum sve lađe, gdje god da se nalazile, svoja sidra su bacale u vodu i do sujtradan mirovale, odajući slavu svom svetitelju.

Zato je tokom vjekova, Sveti Nikola postao jedan od najomiljenijih svetaca i za njega se vezuju mnogi običaji opstali iz davnina.

Na ovaj dan, prema tradiciji, postoji pravilo da samo domaćini mogu da pripremaju hranu, dok se drugi kućni poslovi ne smiju obavljati dan prije i dan nakon slave.

U nekim krajevima održao se i običaj darivanja djece jer je Sveti Nikola i njihov zaštitnik. Pa, ako su vam mališani bili dobri, obradujte ih nekom sitnicom njih ćete usrećiti, vama će biti lijepo, a i narod kaže – Valja se.

Sveti Nikola je slava nepromenljivog datuma – 6. decembra po starom, odnosno 19. decembra po novom kalendaru, na dan kada je 343. godine taj svetitelj preminuo.

Sveti Nikola se slavi i 22. maja, u znak sjećanja na dan kada su njegove mošti 1096. godine prenijete iz Mira u Likiji u tada pravoslavni Bari, u Italiji, i položene u Crkvu Svetog Jovana Preteče, koja je ubrzo postala stecište hodočasnika. Tri godine potom građani Barija su u čast Svetom Nikoli podigli velelepnu crkvu.

Sveti Nikola je bio episkop Mire Likijske u Maloj Aziji u tadašnjem Rimskom carstvu, a danas u Turskoj. Živio je u 4. vijeku u gradu Mira. Svoj duhovni život počeo je u manastiru Novi Sion, gdje se i zamonašio. Posle smrti roditelja, svu nasleđenu imovinu razdijelio je siromašnima.

U čitavom hrišćanstvu slavi se i poštuje se kao svetitelj i čudotvorac.

Praznuje se kao dječji praznik u zemljama zapadne Evrope, jer tada djeca, ako su bila poslušna, dobijaju poklone. Zaštitnik je grada Amsterdama.

Prema predanju, vođen čudesnim glasom krenuo je u narod da širi vjeru, pravdu i milosrđe i već je svojom pojavom donosio utjehu, mir i dobru volju.

Sveti Nikola pada u vrijeme velikog božićnog posta, pa vjernici pripremaju isključivo ribu i drugu posnu hranu.

Piše: Berane online