Mađarski premijer Viktor Orban možda je otuđio susjede iz Evropske unije, koji ga optužuju za podrivanje demokratije, ali je zato ove nedelje toplo dočekan hiljadama kilometara od kuće na konzervativnoj konferenciji u Teksasu.

Kako se razvila ova neočekivana ljubavna priča?

„On je istinski gladan znanja“, kaže Žuža Hegediš za prijatelja Viktora Orbana.

„Dakle, pored činjenice da smo se mnogo smijali… Nije ga samo zanimalo ono što imam da kažem, već je i zaista želio da razumije.“

Bilo je to 2002., kad su se njih dvoje prvi put sreli u njenoj bujnoj bašti u budimpeštanskoj luksuznoj stambenoj četvrti Pašaret – Pašina livada, nazvanoj po poslednjem turskom vladaru grada.

Ta strast prema učenju prati Orbana do današnjih dana – on čita sve, ukrašava svaki govor mislima i citatima iz svetske književnosti, i obožava da prima slavne pisce i intelektualce u kabinetu u bivšem samostanu koji se nadvija nad Dunavom.

U skorije vrijeme govorio je strastveno o „propasti Zapada“, što je stav koji dijeli sa ruskim predsjednikom Vladimirom Putinom, između ostalih.

Jedini je među liderima Evropske unije koji je 2016. podržao ulazak Donalda Trampa u Belu kuću.

Jedini je među liderima EU koji uporno kritikuje ukrajinskog predsednika Vladimira Zelenskog.

I jedini je među liderima EU koji kritikuje sankcije za ruski gas i naftu kao nešto što čini više štete EU nego Rusiji.

Iako je Mađarska članica NATO od 1999, njegova vlada odbija da šalje oružje u Ukrajinu ili da dozvoli da pošiljka oružja iz drugih zemalja prelazi preko njene teritorije.

Ali njegova najnovija kontroverza tiče se jednog mnogo starijeg argumenta – rase.

„Postoji svijet u kom se evropski narodi mešaju sa onima koji stižu izvan Evrope. To je svet miješanih rasa“, rekao je on u julu na godišnjem skupu desetine hiljada poklonika u Bajile Tušnadu u Rumuniji.

„A onda postoji i naš svijet, gdje se ljudi iz Evrope miješaju jedni sa drugima… a u Panonskoj niziji mi nismo miješanih rasa: mi smo prosto mješavina naroda koji žive u našoj vlastitoj evropskoj domovini.“

Dva dana kasnije, Žuža Hegediš je javno osudila Orbanove opaske kao „čisti nacistički tekst, dostojan Jozefa Gebelsa“ – šefa Hitlerove propagande.

Ona je dala ostavku na mjesto njegove savetnice za socijalnu inkluziju i uslijedila je razmena oštrih pisama.

On je tvrdio da su njegove izjave pogrešno protumačene.

BBC

Priča o dvadesetogodišnjem prijateljstvu između mršave, jevrejske, ljevičarske sociološkinje koja pali cigaretu za cigaretom i desničarskog lidera Mađarske koji obožava svinjetinu otkriva dosta toga o Orbanovom načinu razmišljanja, njegovom uspjehu i činima koje baca na poklonike – od Teksasa do Torina.

A to bi moglo da sadrži i klice njegovog pada.

Ključ za razumijevanje Orbana i njegove stranke Fides, objašnjava Hegediš, „jeste da su oni došli sa dna“.

Orban je odrastao u tipičnoj ruralnoj porodici iz komunističkog doba u selima Felčut i Alčutdoboz, južno od mađarske prestonice.

Odgojili su ga uglavnom deda i baka, a njegov nastavnik fiskulture bio je prvi koji je prepoznao njegov fudbalski talenat i odveo ga do obližnjeg Sekešfehervara da mu kupi prve kopačke.

Političara Orbana i sociološkinju Hegediš spojilo je zajedničko zanimanje za siromašne i obespravljene u Mađarskoj.

Njegova ambicija bila je da se vrati na vlast i zadrži se tamo, a za to su mu bili potrebni glasovi iz ruralnih oblasti, gdje još živi ogromna većina Mađara.

Ona je bila zaprepašćena kad je saznala da četvrtina mađarskog stanovništva živi u dubokom siromaštvu i bila je spremna da podrži lidera koji nije samo jak na riječima već i na djelima.

Kakav samo tim oni mogli da budu, shvatili su.

Otkako se on vratio na vlast 2010, stopa nezaposlenosti u Mađarskoj pala je sa 11 na četiri odsto.

Brakovi su se udvostručili, a razvodi i abortusi su pali na rekordno nizak nivo.

Stopa nataliteta je skočila za četvrtinu.

U aprilu ove godine, Orban je osvojio četvrti uzastopni mandat.

Svako naselje sa stanovništvom koje broji manje od 10.000 ljudi glasalo je za Fides.

Izbore su kritičari doživeli kao slobodne, ali ne i fer – njegova stranka i njegove poruke dominirale su medijima.

On je odbio da učestvuje u debati sa opozicionim kandidatom koji je dobio samo pet minuta prostora na državnoj televiziji.

„Posjeduje neverovatan talenat da prepozna politički vakuum i da ga zauzme“, kaže Hegediš.

Prva mađarska post-komunistička stranka, Mađarski demokratski forum, raspala se 1994.

A Viktor Orban je preobratio malu, izrazito liberalnu stranku, u glavnu mađarsku konzervativnu silu, taman na vrijeme da pobijedi na izborima 1998.

Izgubio je izbore, na svoje veliko zaprepašćenje, 2002. godine, a onda je minuciozno obnovio stranku, sa korijenom u selima i provincijskim gradovima, i ponovo trijumfovao 2010.

Orban od tada vlada Mađarskom, gotovo očinskom rukom.

Šta ona, dakle, misli, gde je on tačno zastranio – pitam njegovu bivši koleginicu.

„Što su duže ostajali na vlasti, to su se više udaljavali od običnih ljudi“, kaže ona.

Poslednjih četiri-pet godina, on nije zalazio toliko među narod.

Glavno obeležje njegovih godina na vlasti bio je trajni sukob sa Evropskom unijom, kojoj se Mađarska pridružila 2004.

On obožava da drži govore protiv „briselskih birokrata“, baš kao što Donald Tramp uživa da provocira američke liberale.

Ali Hegediš smatra da je njega zanela njegova vlastita retorika.

Ona za to krivi bivšeg američkog savetnika za izborne kampanje Artura Finkelstina, koji je nekada bio republikanski analitičar.

„Pravu štetu u Mađarskoj napravilo je Finkelistinovo rezonovanje.“

On bi našao temu oko koje je zemlja podeljena u dve zaraćena tabora, kaže Hegediš, a onda bi većina stanovništva morala da glasa za najteži stav.

Prema njenom mišljenju, ovaj polarizujući način vladavine i dalje je od ključne važnosti za Organov način razmišljanja, uprkos Finkelstinovoj smrti 2017.

Ona poredi njegov govor o mešovitoj rasi sa držanjem upaljene šibice na buretom baruta.

I dok predstojeća ekonomska kriza počinje sve više da se oseća u Mađarskoj, ona se plaši da će, nadahnuti premijerovim rečima, „očajni ljudi početi da linčuju druge – i sasvim je svejedno koga. Jer tada će biti kasno da se to zaustavi.“

A da li ona misli da je Viktor Orban razumeo njeno upozorenje?

Njen odgovor je veoma tih, jedno ne suviše ubedljivo: „Da“.

Ona ga opisuje kao čoveka koji preuzima punu odgovornost za sve njegove odluke, ali koga lako mogu da zavedu oni u njegovom najužem krugu – iz kog se ona sada povukla.

„Ko god da ga je savetovao u vezi sa tim govorom imao je na umu da mi sada treba da probudimo veliku mržnju. A to, naravno, nisu rekli Orbanu.

„A iz mog vlastitog iskustva, i mojih roditelja tokom Holokausta, mogu ovo da kažem: ako pustimo duha iz boce, nećemo više moći da ga vratimo.“

Američki republikanci „otkrili“ su Orbana tek 2021, uprkos ranijim kontaktima sa Trampovom Belom kućom i saradnjom sa bivšim Trampovim savetnikom Stivom Benonom 2019.

Voditelj sa Foks Njuza Taker Karlson posetio je Budimpeštu pre godinu dana i svake noći vodio emisiju sa krova hotela koji se nadvija nad gradom.

„Od skoro 200 različitih zemalja na planeti Zemlji“, rekao je on gledaocima, „u samo jednoj od njih izabrani lider se javno deklariše kao zapadnjački konzervativac. Njegovo ime je Viktor Orban.“

Narednog dana, Karlsonov intervju sa Orbanom bio je prigodno ilustrovan snimcima sa njihovog zajedničkog leta helikopterom duž anti-migrantske ograde koju je Orban podigao duž mađarske južne granice sa Srbijom.

Orbanove anti-imigrantske, pro-porodične, pro-suverenitetske poruke omilile su ga američkim konzervativcima.

Za Orbana, putovanje do Teksasa pruža mu priliku da obnovi prijateljstvo sa Donaldom Trampom i drugim vodećim američkim republikancima i, iznad svega, da se predstavi na svetskoj sceni kao zagovornik nacionalnog suvereniteta, državnik koga treba shvatiti ozbiljno.

On se očigledno nada da će ojačati poziciju u Evropi u kojoj se oseća sve izolovanije od početka ruske invazije Ukrajine.

Šta je CPAC?

– Konferencija konzervativne političke akcije (CPAC) godišnji je događaj kom prisustvuju aktivisti i političari
– Među ranijim govornicima bili su predsednik Ronald Regan, predsednik Džordž Buš mlađi i predsednik Tramp
– Ove godine održava se u Teksasu, a gostuju Tramp, voditelj Foks Njuza Šon Heniti i senator Ted Kruz, plus još desetak slavnih ličnosti.

Ali on će morati i da hoda po diplomatskoj žici.

U govoru u Bajile Tušnadu, upozorio je publiku da je razlog zbog kog američka vlada toliko želi da prekine snabdevanje Evrope ruskim gasom taj što želi da Evropi proda vlastiti gas iz škriljaca.

„Amerikanci mogu da nametnu njihovu volju zato što ne zavise od tuđih energenata; oni mogu da vrše neprijateljski pritisak zato što kontrolišu finansijske mreže… … radi sprovođenja politike sankcija; a mogu i da vrše prijateljski pritisak, što znači da mogu da nagovore saveznike da kupuju od njih.“

Nekoliko dana pošto je izbio rat rečima između Hegediš i Orbana, najveći mađarski fudbalski tim Ferencvaroš ubedljivo je potukao starog rivala Slovan Bratislavu 4:1 u kvalifikacijama za Ligu šampiona.

Usred nacionalne euforije koja prati Orbanov omiljeni sport, malo njih je zastalo da razmisli o upadljivoj kontradiktornosti između njegovog govora i pobednika te utakmice.

Od 12 igrača na terenu te letnje večeri, šestorica su bili Afrikanci, jedan Holanđanin, jedan musliman iz Bosne i Hercegovine, dva Norvežanina i dva Mađara.

Tri gola dala su afrički igrači.

Neobična realnost Orbanove Mađarske je da se u njoj nastanjuje sve više ljudi iz Kine, Afrike, Rusije i Ukrajine, baš kao i Evropske Unije.

Kao vatreni fudbalski navijač, Orban to vrlo dobro zna.

Između 2013. i 2017, 18.000 kineskih građana platilo je po 300.000 dolara za mađarsko državljanstvo – u programu izdavanja boravišne dozvole koji je uvela vlada.

Postoje i velikodušni programi stipendija za strane studente, koje koriste osobe iz svih krajeva svijeta.

Mnogi od tih studenata ostaju tu da žive, ako su u prilici.

Ali to nije poruka koju on dijeli sa svojim pristalicama.

Ispred njegovog šatora, Mađari se „miješaju“ više nego ikad.

(BBC na srpskom)